Woord van de dag: jatten

Jatten

Je eigen idee ergens anders terugzien: altijd een beetje pijnlijk. ‘Dat hebben ze van mij gejat’ is vaak de eerste oprisping. Jatten. Stelen. Gappen. Pikken. Dieven. Zou het echt? Ben je zo belangrijk, toonaangevend, spraakmakend dat iemand zich jouw idee wederrechtelijk toe-eigent? Weet je zeker dat je het zelf niet hebt gejat?

‘Woord van de dag’, had ik bedacht, voor de nuttige schrijfoefening ‘elke dag een stukje’. Dat doen er meer en het woord van de dag bestaat ook al, ontdekte ik toen ik er op ging letten. En hoe! Van Van Dale tot de Taalbank, in het onderwijs en onder bloggers. Om er maar een paar te noemen.

‘Blikfascist’, schreeuwde ik in het pre-internettijdperk tegen een doorrijdende automobilist toen ik op een zebra nog net op tijd kon wegspringen. Reuze trots was ik op mijn vondst. Tot ik mijn prachtterm kort daarop in een column in de krant tegenkwam. Ik was bestolen! Hoe durfde die luie journalist die kennelijk net binnen gehoorsafstand was (het was in de Amsterdamse Wibautstraat) mijn prachtwoord zomaar te gebruiken?

Je kon toen nog niet zo makkelijk nakijken of een woord, idee of inval al bestond. Nu wel. ‘Blikfascist’ bestaat niet meer, zie ik op internet. Jammer hoor, het lijkt me nog steeds actueel.

‘Beter goed gejat dan slecht bedacht’, luidt een bekend gezegde. Je kunt daar wat van vinden. Jatten veronderstelt een slechte intentie. Je moet met je jatten  van andermans spullen afblijven en ideeën moet je ook niet willen jatten.

Maar je pikt van alles op in je leven en gelukkig onthoud je niet alles. Alleen, weg is het niet en het kan spontaan terugkomen als jouw allereigenste inval. Die dan vaak al blijkt te bestaan, of – net als met die ontzettend originele jas die je net hebt gekocht – ineens overal opduikt. Trend, toeval, synchroniciteit, jatwerk?

Origineel is een inval vaker niet dan wel. Gelukkig is er redding: de invalshoek!

Je verhaal van concept tot content