Woord van de dag: binnen

verinnerlijking

Ooit werd iets in een team gedaan en bij een bedrijf. In onze organisatie hadden we afspraken over het een en ander.

Nu wordt iets binnen een team gedaan, binnen een bedrijf en hebben we afspraken binnen onze organisatie. Beleid wordt gemaakt binnen de overheid, binnen vastgestelde kaders.

Alleen de laatste ‘binnen’ is onvermijdelijk. Binnen kaders, binnen de lijntjes – als tegengesteld aan buiten. Verder hebben ‘in’, ‘bij’ of ‘door’ altijd prima voldaan, tot er kennelijk behoefte ontstond aan verinnerlijking. Niet in een groep, maar binnen een groep. Niet bij de overheid of door de overheid is besloten, maar binnen de overheid is besloten. En binnen de partij is ruzie. Oh? Bij ons thuis hebben we onze ruzies gewoon in de familie.

Waar zou het vandaan komen, die drang tot verinnerlijking? ‘In’ is niet meer genoeg, het gaat verder, het zit dieper. Als je er op gaat letten, zie je het overal en wordt verinnerlijking net zo lachwekkend als haar voorgangers verwelking en verharing.

Wie kent ze niet, de tuindeuren welke toegang bieden tot het terras, de factuur welke wij u 3 maanden geleden hebben gestuurd (pardon: doen toekomen); het museum dat haar deuren opent en het bedrijf dat trots is op haar medewerkers?

De verinnerlijking woekert voort. Ouderwets taalgebruik uit onzekerheid, deftigdoenerij, profileringsneurose… er kunnen allerlei redenen zijn. Maar zeg nou zelf, het is toch lelijk? Zullen we er gewoon mee stoppen?

‘Binnen’ jeukt. Zelfs als de Taalunie zegt dat ‘binnen’ wel mag.┬áZe zeggen er gelukkig bij dat veelvuldig gebruik van ‘binnen’ storend is en geven alternatieven.

Wil je voor me werken? Welkom in het team. Nee, ik wil je helemaal niet binnen hebben, je komt er maar gewoon bij. Niet moeilijk doen.

Je verhaal van concept tot content