Bescherm de Lora

Wijnand Vlok Art Lora print werkplek

Een print van Wijnand Vlok Art. Bestellen? Dat kan hier

‘Lora’ worden ze genoemd, de papegaaien van Bonaire (geelvleugelamazone, Amazona barbadensis). Ooit werden ze in bijna elke familie gehouden. Dat werd in 2002 verboden toen ze op het punt van uitsterven stonden. Door illegale handel waren er nog zo’n 400 lora’s. Een aanhoudende bedreiging is de achteruitgang van hun leefgebied. Bonaire kampt met ontbossing, erosie en verdroging; de bevolking groeit en er wordt veel gebouwd. De Stichting Nationale Parken – STINAPA – Bonaire en de organisatie Echo werken aan bescherming en de ontwikkeling van een stabiele en groeiende lora populatie.

Bomen, cactussen, rotsen

Er zijn nu rond de 1.000 lora’s op Bonaire. Wil je ze zien, ga dan naar de bomen, cactussen en rotsen van het ruige midden en noordwesten van het eiland. De vogels zijn zo’n 35 centimeter lang, met een groen verendek, gele schouderkoppen en geel met witte maskers. Lora’s hebben kwaadschiks geleerd uit de buurt van mensen te blijven. Alleen als ze in de natuur echt geen voedsel en water meer kunnen vinden, wagen ze zich in woonwijken en soms in de stad.

Kleurenpracht

Niet iedereen is dol op de lora’s: ze eten maar zo al het fruit uit je tuin. Maar de meeste mensen zijn verbaasd, vertederd, blij en onder de indruk als ze lora’s zien. Door de kleurenpracht die ze tonen zodra ze hun vleugels spreiden. De lichte ogen waarmee ze je zo intelligent kunnen aankijken. De forse snavel, waarmee ze taaie cactusvruchten scheuren en ook kalebassen kunnen openhakken. De zachte geluidjes die ze uitwisselen als ze kroelen of in de schaduw rusten op het heetst van de dag. En de zeer luide stem die ze opzetten als ze, vaak in groepen, ’s avonds hun roestplekken opzoeken of er ’s ochtends vroeg weer van vertrekken.

Jaarlijkse telling

Wil je de lora’s op een bijzondere manier leren kennen? Sta dan de laatste zaterdag van januari vroeg op en doe mee met de jaarlijkse telling. Vroeg is: ruim voor zonsopgang, zodat je bij de eerste ochtendschemering ergens zit met uitzicht op een roestplek. Diepe stilte, alleen de contouren van rotsen en bossages zijn te zien. Er klinkt een korte, schorre kreet. Het wordt iets lichter, er klinken meer kreten. Bij de eerste zonnestraal vliegen de eerste vogels op en al gauw volgt de hele groep. Luid roepend splitsen ze zich in kleinere groepen, op weg naar hun ontbijt.

Je verhaal van concept tot content